به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان

کتاب رمزها

این کتاب شما را به سفری شگفت‌انگیز در تاریخ رازها، جاسوسی، جنگ و نبوغ انسانی می‌برد و نشان می‌دهد چگونه رمزها سرنوشت ملت‌ها و حتی مسیر تاریخ را تغییر داده‌اند. اگر می‌خواهید بفهمید پشت پیام‌های محرمانه، انیگما، RSA و امنیت ارتباطات امروزی چه داستانی نهفته است، «کتاب رمزها» یکی از جذاب‌ترین انتخاب‌هاست. برای آشنا شدن با این کتاب، ادامهی مطلب امروز را مطالعه کنید.

۱۶ شهریور ۱۴۰۵

کتاب رمزها

فهرست مطالب

«کتاب رمزها» اثری است از سایمون سینگ (نویسنده‌ی اهل بریتانیا، متولد ۱۹۶۴) که در سال ۱۹۹۹ منتشر شده است. این کتاب روایتی جذاب از تاریخ رمزنگاری و رمزگشایی است که از نخستین روش‌های پنهان‌سازی پیام تا رمزنگاری مدرن، رایانه‌ها و رمزنگاری کوانتومی را بررسی می‌کند.

درباره‌ی کتاب رمزها

رمزنگاری یکی از قدیمی‌ترین تلاش‌های بشر برای حفظ رازهاست؛ تلاشی که از زمانی آغاز شد که انسان دریافت هر پیامی را نباید همه بخوانند. از نامه‌های محرمانه‌‌ی پادشاهان و فرماندهان گرفته تا پیام‌های شخصی که میان دو دوست ردوبدل می‌شود، همواره این پرسش وجود داشته است که چگونه می‌توان اطلاعاتی را از دیگران پنهان کرد و در عین حال آن را به دست مخاطب موردنظر رساند. سایمون سینگ در کتاب «کتاب رمزها» به سراغ همین پرسش بنیادین می‌رود و تاریخ طولانی و پرماجرای آن را روایت می‌کند.

نام اصلی این اثر The Code Book: The Science of Secrecy from Ancient Egypt to Quantum Cryptography  است. کتابی که در عنوان خود از مصر باستان تا رمزنگاری کوانتومی را در کنار هم قرار می‌دهد، در واقع می‌خواهد نشان دهد دانش پنهان‌سازی اطلاعات چگونه در طول قرن‌ها تغییر کرده و از مجموعه‌ای از ترفندهای ساده به یکی از پیچیده‌ترین دستاوردهای علمی جهان امروز رسیده است. این گستره‌ی تاریخی، به کتاب چشم‌اندازی وسیع می‌دهد و رمزنگاری را از یک موضوع تخصصی به بخشی از داستان تمدن انسانی تبدیل می‌کند.

سینگ برای توضیح این تاریخ، از زبان خشک و رسمی کتاب‌های درسی فاصله می‌گیرد و خواننده را با خود به دل ماجراهایی واقعی می‌برد. در این روایت، رمزها فقط رشته‌هایی از حروف و اعداد نیستند؛ آن‌ها گاهی سرنوشت پادشاهان را تغییر داده‌اند، گاهی به پیروزی یا شکست ارتش‌ها کمک کرده‌اند و گاهی سرنوشت انسان‌هایی را رقم زده‌اند که رازهایشان هرگز نباید آشکار می‌شد. همین پیوند میان رمزنگاری و زندگی واقعی، به موضوعی ظاهراً فنی، جذابیت داستانی می‌بخشد.

یکی از ویژگی‌های برجسته‌ی کتاب، توجه آن به رمزهای ساده و ابتدایی است. روش‌هایی که امروز ممکن است کودکانه به نظر برسند، در زمان خود ابزارهایی جدی برای پنهان‌کردن پیام‌ها بوده‌اند. نویسنده با بررسی این روش‌ها نشان می‌دهد که رمزنگاری از همان ابتدا بر یک رقابت دائمی استوار بوده است: یک نفر می‌کوشد پیامی را پنهان کند و دیگری تلاش می‌کند آن را آشکار سازد. این رقابت، موتور اصلی پیشرفت رمزنگاری در طول تاریخ بوده است.

در بخش‌هایی از کتاب، خواننده با داستان‌هایی از جهان سیاست و قدرت روبه‌رو می‌شود؛ جایی که یک نامه‌ی رمزگذاری‌شده می‌تواند به اندازه‌ی یک لشکر اهمیت داشته باشد. ماجراهای مربوط به پیام‌های محرمانه و تلاش برای شکستن رمز آن‌ها، نشان می‌دهند که امنیت اطلاعات همیشه فقط مسئله‌ای شخصی نبوده است. گاهی یک رمز، از یک راز خانوادگی محافظت می‌کرده و گاهی سرنوشت یک کشور را به خود وابسته می‌ساخته است.

سینگ همچنین به نقش رمزنگاری در جنگ‌ها می‌پردازد؛ دوره‌هایی که در آن‌ها ارتباطات محرمانه اهمیت حیاتی پیدا می‌کرد. در چنین شرایطی، توانایی ارسال پیام بدون آنکه دشمن از محتوای آن آگاه شود، می‌توانست نتیجه‌ی یک عملیات نظامی را تغییر دهد. اما اهمیت این بخش تنها در تاریخ جنگ‌ها نیست؛ بلکه در این نکته است که خواننده درمی‌یابد امنیت ارتباطات تا چه اندازه می‌تواند با امنیت انسان‌ها و جوامع پیوند داشته باشد.

یکی از جذاب‌ترین موضوعات کتاب، داستان ماشین انیگما و تلاش برای شکستن رمزهای آن است. این ماجرا نمونه‌ای روشن از رویارویی میان نبوغ انسانی و پیچیدگی فناوری به شمار می‌رود. سینگ در روایت خود نشان می‌دهد که چگونه تلاش برای گشودن رمزهای دشوار، به پیشرفت در ریاضیات، مهندسی و علوم رایانه کمک کرد. این بخش از کتاب، رمزنگاری را نه‌تنها به‌عنوان ابزاری برای پنهان‌کاری، بلکه به‌عنوان نیرویی مؤثر در تحول علمی معرفی می‌کند.

با پیشرفت فناوری، رمزنگاری نیز از جهان نامه‌ها و پیام‌های نظامی فاصله می‌گیرد و وارد زندگی روزمره‌ی انسان‌ها می‌شود. امروزه خرید اینترنتی، ارتباطات بانکی، پیام‌رسان‌ها و بسیاری از خدمات دیجیتال بدون روش‌های امن برای انتقال اطلاعات قابل تصور نیستند. کتاب با دنبال‌کردن مسیر تاریخی رمزنگاری، به خواننده کمک می‌کند بفهمد پشت بسیاری از فعالیت‌های عادی زندگی دیجیتال، چه مسئله‌ی مهمی به نام اعتماد و محرمانگی قرار دارد.

سینگ در ادامه به یکی از مهم‌ترین تحولات تاریخ رمزنگاری، یعنی پیدایش رمزنگاری کلید عمومی، می‌پردازد. این تحول نشان داد که می‌توان راه‌هایی برای ارتباط امن پیدا کرد که در آن‌ها فرستنده و گیرنده لزوماً از یک راز مشترک از پیش تعیین‌شده استفاده نکنند. اهمیت این ایده تنها در پیچیدگی علمی آن نیست؛ بلکه در تغییری است که در نگاه ما به امکان برقراری ارتباط امن ایجاد کرد. خواننده در این بخش با یکی از ایده‌هایی آشنا می‌شود که زیربنای بسیاری از فناوری‌های امنیتی امروز را تشکیل می‌دهد.

عنوان کتاب با اشاره به رمزنگاری کوانتومی، دامنه‌ی روایت را تا مرزهای دانش معاصر گسترش می‌دهد. این اشاره نشان می‌دهد که داستان رمزنگاری هنوز به پایان نرسیده است و با هر پیشرفت علمی، پرسش‌های تازه‌ای درباره‌ی امنیت اطلاعات، امکان پنهان‌سازی و حدود توانایی انسان در حفاظت از رازها مطرح می‌شود. کتاب از این راه، گذشته را به آینده پیوند می‌دهد و نشان می‌دهد که رمزنگاری همچنان یکی از عرصه‌های مهم رقابت میان دانش، فناوری و نیازهای انسانی است.

با وجود موضوع تخصصی، «کتاب رمزها» برای خواننده‌ی عمومی نوشته شده است. سینگ مفاهیم را تا حد امکان در قالب مثال، داستان و توضیح‌های روشن بیان می‌کند و تلاش دارد خواننده را بدون نیاز به پیش‌زمینه‌ی دانشگاهی با منطق کلی رمزنگاری آشنا سازد. البته کتاب در برخی بخش‌ها به ایده‌های ریاضی و فنی نیز نزدیک می‌شود، اما هدف اصلی آن آموزش تخصصی نیست؛ بلکه ایجاد درکی عمیق‌تر از این است که رمزها چگونه ساخته می‌شوند، چگونه شکسته می‌شوند و چرا اهمیت دارند.

در نهایت، «کتاب رمزها» را می‌توان روایتی از یکی از قدیمی‌ترین و در عین حال امروزی‌ترین دغدغه‌های بشر دانست: چگونه می‌توان رازها را حفظ کرد؟ این کتاب نشان می‌دهد که رمزنگاری تنها موضوعی مربوط به جاسوسان، ارتش‌ها یا متخصصان رایانه نیست؛ بلکه با اعتماد، حریم خصوصی، ارتباطات و زندگی روزمره‌ی همه‌ی ما ارتباط دارد. مطالعه‌ی اثر سایمون سینگ فرصتی است برای دیدن تاریخ علم از زاویه‌ای متفاوت؛ زاویه‌ای که در آن هر رمز، داستانی از پنهان‌کردن، کشف‌کردن و تلاش بی‌پایان انسان برای فهمیدن رازهای جهان است.

کتاب «کتاب رمزها» در وب‌سایت goodreads دارای امتیاز ۴.۳۰ با بیش از ۲۹۵۰۰ رای و ۱۸۰۰ نقد و نظر است.

خلاصه‌ی مطالب کتاب رمزها

«کتاب رمزها» با نام اصلی The Code Book: The Science of Secrecy from Ancient Egypt to Quantum Cryptography، تاریخ رمزنگاری و رمزگشایی را از شیوه‌های ابتدایی پنهان‌کردن پیام تا فناوری‌های ارتباطی نوین دنبال می‌کند. سایمون سینگ در این اثر، رمزنگاری را صرفاً مجموعه‌ای از روش‌های ریاضی نمی‌داند؛ بلکه آن را عرصه‌ای از رقابت میان کسانی معرفی می‌کند که می‌خواهند اطلاعات را پنهان کنند و کسانی که می‌کوشند آن‌ها را آشکار سازند. کتاب با ترکیب تاریخ، داستان‌های واقعی و توضیح‌های علمی، نشان می‌دهد که این رقابت چگونه بر جنگ‌ها، حکومت‌ها، پیشرفت فناوری و زندگی خصوصی انسان‌ها اثر گذاشته است.

در فصل نخست، با عنوان «رمز ماری، ملکه‌ی اسکاتلند»، نویسنده از ماجرای محاکمه‌ی ماری استوارت در سال ۱۵۸۶ آغاز می‌کند. ماری متهم بود که در توطئه‌ای برای ترور الیزابت اول، ملکه‌ی انگلستان، نقش داشته است. نامه‌های رمزگذاری‌شده‌ای که میان او و توطئه‌گران ردوبدل شده بود، به یکی از شواهد مهم پرونده تبدیل شدند. سینگ از این ماجرا برای توضیح تفاوت میان پنهان‌کردن خودِ پیام و پنهان‌کردن معنای آن استفاده می‌کند و سپس به سراغ نخستین شیوه‌های رمزنگاری می‌رود.

در ادامه‌ی همین فصل، دو روش بنیادی جانشینی و جابه‌جایی معرفی می‌شوند. در روش جابه‌جایی، حروف پیام اصلی با ترتیبی دیگر کنار هم قرار می‌گیرند؛ در روش جانشینی، هر حرف یا نماد با حرف یا نماد دیگری جایگزین می‌شود. سینگ سپس رمز سزار را توضیح می‌دهد؛ روشی که در آن حروف الفبا با فاصله‌ای مشخص جابه‌جا می‌شوند. این مثال‌های ساده به خواننده نشان می‌دهند که رمزنگاری چگونه از یک ایده‌ی ابتدایی به مسئله‌ای جدی درباره‌ی ساختن و شکستن پیام‌های محرمانه تبدیل شده است.

یکی از مهم‌ترین مباحث فصل نخست، تحلیل فراوانی است. رمزگشایان دریافتند که در زبان‌های طبیعی، بعضی حروف و ترکیب‌ها بیشتر از دیگران تکرار می‌شوند؛ بنابراین حتی اگر حروف یک پیام با نمادهای تازه جایگزین شده باشند، الگوهای آماری زبان ممکن است باقی بمانند. این کشف، رمزهای جانشینی ساده را آسیب‌پذیر کرد و راه را برای روش‌های پیچیده‌تر گشود. سینگ همچنین به نقش رمزگشایان عرب در پیشرفت این دانش اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که رمزگشایی چگونه از یک مهارت فردی به دانشی منظم‌تر تبدیل شد.

فصل دوم با عنوان «رمزی که گشودنی نبود» به تلاش برای ساختن رمزهایی می‌پردازد که در برابر تحلیل فراوانی مقاومت کنند. در این بخش، خواننده با رمز ویژنر آشنا می‌شود؛ روشی که به جای استفاده از یک الفبای ثابت، از چندین الفبای جانشینی بهره می‌گیرد. همین تغییر باعث می‌شود الگوهای ساده‌ی حروف کمتر آشکار باشند. سینگ همچنین به رمزهای چندالفبایی و رمز بزرگ خاندان روسینیول می‌پردازد و توضیح می‌دهد که چگونه نیاز به امنیت بیشتر، رمزسازان را به سوی روش‌های پیچیده‌تر سوق داد.

در همین فصل، تاریخ رمزنگاری با پیدایش اتاق‌های سیاه و سازمان‌های رسمی رمزگشایی پیوند می‌خورد. دولت‌ها و حکومت‌ها به‌تدریج دریافتند که رمزگشایی می‌تواند ابزار مهمی برای کسب اطلاعات سیاسی و نظامی باشد. در کنار این تحول، گسترش تلگراف و ارتباطات سریع، نیاز به حفاظت از پیام‌های خصوصی را افزایش داد. سینگ نشان می‌دهد که رمزنگاری دیگر فقط مسئله‌ی پادشاهان و دیپلمات‌ها نیست؛ بلکه با گسترش ارتباطات عمومی، به موضوعی مرتبط با زندگی روزمره‌ی مردم نیز تبدیل می‌شود.

فصل سوم، «ماشینی‌شدن محرمانگی»، به ورود فناوری‌های مکانیکی و ارتباطی به عرصه‌ی رمزنگاری اختصاص دارد. اختراع تلگراف و سپس رادیو، سرعت و گستره‌ی انتقال پیام‌ها را دگرگون کرد؛ اما همین فناوری‌ها، خطر شنود را نیز افزایش دادند. پیام رادیویی به‌سادگی می‌توانست به دست گیرنده‌ای غیر از مخاطب اصلی برسد. در نتیجه، نیاز به رمزگذاری سریع‌تر و پیچیده‌تر، به یکی از مسائل مهم ارتباطات نظامی و سیاسی تبدیل شد.

در ادامه‌ی فصل سوم، سینگ به رمزنگاری در جنگ جهانی اول و نمونه‌هایی مانند رمز ADFGVX  می‌پردازد. او نشان می‌دهد که چگونه روش‌های دستی و مکانیکی برای پاسخ‌گویی به نیازهای جنگ مدرن به کار گرفته شدند. در این میان، ماجرای تلگرام زیمرمن نیز اهمیت ویژه‌ای دارد؛ پیامی رمزگذاری‌شده که رمزگشایی آن در تحولات سیاسی جنگ جهانی اول نقش داشت. این فصل در مجموع نشان می‌دهد که رمزنگاری چگونه از یک ابزار محدود به یکی از عناصر مهم ارتباطات نظامی و دیپلماتیک تبدیل شد.

فصل چهارم، «شکستن انیگما»، یکی از مشهورترین بخش‌های کتاب است. موضوع اصلی آن ماشین انیگما، دستگاه رمزگذاری آلمان در جنگ جهانی دوم، و تلاش متفقین برای گشودن پیام‌های آن است. سینگ در این فصل به نقش رمزگشایان لهستانی، فعالیت‌های مرکز بلچلی پارک و تلاش‌های آلن تورینگ و دیگر دانشمندان می‌پردازد. داستان انیگما نشان می‌دهد که رمزنگاری مدرن چگونه به همکاری میان ریاضیات، مهندسی، منطق و ماشین‌ها وابسته شد.

اهمیت این فصل تنها در داستان جاسوسی و جنگی آن نیست؛ بلکه در توضیح این نکته است که پیچیدگی یک دستگاه لزوماً به معنای شکست‌ناپذیری آن نیست. رمزگشایی انیگما به بررسی الگوهای پیام‌ها، شناخت محدودیت‌های عملیاتی دستگاه و طراحی ابزارهای محاسباتی نیاز داشت. سینگ از این ماجرا برای نشان‌دادن رابطه‌ی میان رمزسازی و رمزگشایی استفاده می‌کند: هرچه رمزها پیچیده‌تر می‌شوند، رمزگشایان نیز باید روش‌های دقیق‌تر و ابزارهای نیرومندتری برای کشف ضعف‌های آن‌ها پیدا کنند.

فصل پنجم، «مانع زبان»، دامنه‌ی بحث را از رمزهای نظامی و مکانیکی به مسئله‌ی رمزگشایی نوشته‌های ناشناخته می‌برد. سینگ در این بخش به نمونه‌هایی مانند هیروگلیف‌های مصر باستان و خط B می‌پردازد و نشان می‌دهد که رمزگشایی همیشه به معنای شکستن یک پیام محرمانه نیست؛ گاهی مسئله، کشف معنای خطی است که زبان یا نظام نوشتاری آن برای ما ناشناخته است. این فصل بر نقش زبان‌شناسی، مقایسه‌ی متون و شناخت الگوها در گشودن رازهای نوشته‌های باستانی تأکید دارد.

در فصل ششم، «آلیس و باب عمومی می‌شوند»، کتاب وارد دوره‌ی رمزنگاری مدرن می‌شود. سینگ مسئله‌ای اساسی را مطرح می‌کند: اگر دو نفر بخواهند از طریق یک کانال ناامن با یکدیگر ارتباط محرمانه داشته باشند، چگونه می‌توانند کلید رمز را بدون آنکه شخص ثالثی آن را بشنود، در اختیار یکدیگر بگذارند؟ این مسئله که به مشکل توزیع کلید معروف است، یکی از چالش‌های بزرگ رمزنگاری متقارن بود.

راه‌حل این مشکل، پیدایش رمزنگاری کلید عمومی بود؛ ایده‌ای که در آن از دو کلید مرتبط استفاده می‌شود: یک کلید عمومی که می‌توان آن را در اختیار دیگران قرار داد و یک کلید خصوصی که باید محرمانه بماند. سینگ توضیح می‌دهد که این تحول چگونه تصور پیشین درباره‌ی ارتباط امن را تغییر داد و امکان برقراری ارتباط محرمانه را بدون نیاز به تبادل قبلی یک راز مشترک فراهم کرد. در این فصل، خواننده با ایده‌های ریاضی پشت این تحول و نقش آن‌ها در شکل‌گیری رمزنگاری دیجیتال آشنا می‌شود.

فصل هفتم، «حریم خصوصی نسبتاً خوب»، به کاربرد رمزنگاری در عصر رایانه و ارتباطات دیجیتال اختصاص دارد. در این بخش، سینگ به نرم‌افزار PGP یا Pretty Good Privacy می‌پردازد؛ برنامه‌ای که به کاربران عادی امکان می‌داد پیام‌ها و فایل‌های خود را رمزگذاری کنند. اهمیت این موضوع در آن است که رمزنگاری دیگر تنها در اختیار دولت‌ها و سازمان‌های بزرگ نبود، بلکه به ابزاری برای حفاظت از ارتباطات شخصی و اطلاعات خصوصی مردم تبدیل شده بود.

این فصل همچنین به بحثی گسترده‌تر درباره‌ی حریم خصوصی و نظارت می‌پردازد. رمزنگاری می‌تواند از اطلاعات شهروندان قانون‌مدار محافظت کند، اما هم‌زمان ممکن است برای پنهان‌کردن فعالیت‌های مجرمانه نیز به کار رود. سینگ این مسئله را به‌عنوان یکی از چالش‌های مهم عصر اطلاعات مطرح می‌کند: جامعه چگونه می‌تواند میان حق افراد برای حفظ حریم خصوصی و نیاز حکومت‌ها به مقابله با جرم و تهدیدهای امنیتی تعادل برقرار کند؟ این بحث نشان می‌دهد که رمزنگاری فقط یک مسئله‌ی فنی نیست، بلکه با حقوق، سیاست و آزادی‌های فردی نیز ارتباط دارد.

فصل هشتم، «جهشی کوانتومی به آینده»، به چشم‌اندازهای آینده‌ی رمزنگاری می‌پردازد. سینگ در این بخش به رمزنگاری کوانتومی و ایده‌ی استفاده از ویژگی‌های فیزیک کوانتوم برای ایجاد ارتباطات امن اشاره می‌کند. موضوع اصلی آن است که آیا می‌توان روشی برای انتقال اطلاعات ایجاد کرد که شنود آن، خودِ شنود را آشکار سازد؟ این فصل نشان می‌دهد که رمزنگاری همچنان در حال تحول است و پیشرفت‌های علمی می‌توانند شیوه‌های تازه‌ای برای حفاظت از اطلاعات پدید آورند.

در پایان کتاب، سینگ بخشی را به چالش رمزنگاری اختصاص می‌دهد؛ مجموعه‌ای از پیام‌های رمزگذاری‌شده که خواننده می‌تواند برای آزمودن توانایی خود در رمزگشایی آن‌ها تلاش کند. این بخش با هدف سرگرمی و مشارکت خواننده طراحی شده است و نشان می‌دهد که رمزنگاری فقط موضوعی برای مطالعه نیست، بلکه می‌تواند به فعالیتی فکری و معمایی تبدیل شود. کتاب همچنین شامل پیوست‌ها، واژه‌نامه و بخش مطالعه‌ی بیشتر است که به خواننده امکان می‌دهد مسیر آشنایی خود با موضوع را ادامه دهد.

در مجموع، «کتاب رمزها» روایتی از تحول یک نیاز انسانی به یک دانش پیچیده است: نیاز به ارتباط با دیگران، بدون آنکه همه بتوانند محتوای پیام را بفهمند. کتاب از رمزهای ساده‌ی باستانی آغاز می‌کند، از دل تاریخ جنگ‌ها و حکومت‌ها عبور می‌کند، به ماشین‌های رمزنگاری و رایانه‌ها می‌رسد و در نهایت، چشم‌اندازی از رمزنگاری کوانتومی ارائه می‌دهد. پیام اصلی آن این است که تاریخ رمزنگاری، تاریخ رقابت میان پنهان‌کردن و آشکارکردن، میان اعتماد و تردید، و میان پیشرفت فناوری و نیاز همیشگی انسان به حفظ رازهاست.

بخش‌هایی از کتاب رمزها

ران ریویست، یکی از ابداع‌کنندگان RSA، معتقد است که محدود کردن رمزنگاری کاری نابخردانه است: «اینکه صرفاً به این دلیل که ممکن است برخی مجرمان بتوانند از یک فناوری به نفع خود استفاده کنند، بی‌محابا آن را محدود کنیم، سیاست‌گذاری نادرستی است. برای مثال، هر شهروند آمریکایی می‌تواند آزادانه یک جفت دستکش بخرد، با اینکه ممکن است یک سارق از آن‌ها برای غارت خانه‌ای استفاده کند، بی‌آنکه اثر انگشتی بر جای بگذارد.

رمزنگاری، درست مانند دستکش، فناوری‌ای برای محافظت است؛ با این تفاوت که رمزنگاری از داده‌ها محافظت می‌کند و دستکش از دست‌ها. رمزنگاری از داده‌ها در برابر هکرها، جاسوسان صنعتی و کلاهبرداران محافظت می‌کند، در حالی که دستکش دست‌ها را در برابر بریدگی، خراش، گرما، سرما و عفونت حفظ می‌کند.

نخستین فناوری ممکن است شنود تلفنی FBI را بی‌اثر کند و دومی می‌تواند مانع تحلیل اثر انگشت توسط FBI شود. رمزنگاری و دستکش هر دو بسیار ارزان و به‌طور گسترده در دسترس‌اند. در واقع، می‌توانید نرم‌افزار رمزنگاری خوبی را از اینترنت، با قیمتی کمتر از یک جفت دستکش خوب، دانلود کنید.»

………………..

رمزگشایان، کیمیاگران زبان‌اند؛ قبیله‌ای اسرارآمیز که می‌کوشند از نمادهای بی‌معنا، واژه‌هایی معنادار بیرون بکشند. تاریخ رمزها و رمزنگاری، داستان نبردی چندصدساله میان رمزسازان و رمزگشایان است؛ مسابقه‌ای فکری و تسلیحاتی که تأثیری چشمگیر بر روند تاریخ گذاشته است.

………………..

در آوریل ۱۹۷۷، ریویست، شامیر و ادلمن مراسم پسح را در خانه‌ی یکی از دانشجویان گذراندند و پس از نوشیدن مقدار قابل‌توجهی شراب مانیشویتز، حدود نیمه‌شب به خانه‌های خود بازگشتند. ریویست که خوابش نمی‌برد، روی کاناپه دراز کشید و مشغول خواندن یک کتاب درسی ریاضیات شد. ذهنش دوباره به پرسشی بازگشت که چندین هفته بود او را به خود مشغول کرده بود: آیا ساختن یک رمزنگاری نامتقارن امکان‌پذیر است؟ آیا می‌توان تابعی یک‌طرفه پیدا کرد که فقط در صورتی بتوان آن را معکوس کرد که گیرنده اطلاعات ویژه‌ای در اختیار داشته باشد؟

ناگهان ابهام‌ها کنار رفتند و جرقه‌ی یک کشف در ذهنش شکل گرفت. او باقی آن شب را صرف صورت‌بندی دقیق ایده‌اش کرد و عملاً پیش از طلوع آفتاب، یک مقاله‌ی علمی کامل نوشت. ریویست به یک پیشرفت مهم دست یافته بود، اما این ایده حاصل همکاری یک‌ساله‌ی او با شامیر و ادلمن بود و بدون مشارکت آن دو امکان‌پذیر نمی‌شد.

ریویست مقاله را با درج نام نویسندگان به ترتیب الفبایی به پایان رساند: ادلمن، ریویست، شامیر. صبح روز بعد، ریویست مقاله را به ادلمن داد. ادلمن نیز طبق عادت همیشگی‌اش شروع کرد به موشکافی مقاله و تلاش برای پیدا کردن ایرادهای آن؛ اما این بار نتوانست هیچ اشکالی در آن بیابد. تنها انتقادی که داشت به فهرست نویسندگان مربوط می‌شد.

ادلمن به یاد می‌آورد: «به ران گفتم نام مرا از مقاله حذف کند. به او گفتم که این اختراع اوست، نه من. اما ران قبول نکرد و درباره‌ی آن با هم بحث کردیم. توافق کردیم که من به خانه بروم، یک شب درباره‌ی موضوع فکر کنم و تصمیم بگیرم که چه می‌خواهم انجام دهم. روز بعد برگشتم و به ران پیشنهاد کردم که نویسنده‌ی سوم باشم. یادم هست با خودم فکر می‌کردم این مقاله احتمالاً کم‌اهمیت‌ترین مقاله‌ای خواهد بود که نام من در میان نویسندگانش آمده است».

ادلمن نمی‌توانست بیشتر از این در اشتباه باشد. این سامانه که به جای نام ARS، با نام RSA (مخفف نام‌های Rivest، Shamir  و Adleman ) شناخته شد، بعدها به تأثیرگذارترین الگوریتم رمزنگاری در تاریخ رمزنگاری مدرن تبدیل شد.

 

اگر به کتاب «کتاب رمزها» علاقه دارید، بخش معرفی برترین کتاب‌های حوزه‌ی کامپیوتر در وب‌سایت هر روز یک کتاب، شما را با سایر آثار مشابه نیز آشنا می‌کند.

 

0 0 رای
امتیازدهی به این کتاب
اشتراک در
اطلاع از
guest

0 نظر
قدیمی‌ترین
تازه‌ترین بیشترین رأی

عناوین تصادفی

0
نظر شما برای ما مهم است، لطفاً نظر دهید.x